Od središta gdje su pokrštavali Srbe, do njenog miniranja 1992. godine – Crkva Svete Trojice u Mikleušu svjedok je teške sudbine srpskog življa u zapadnoj Slavoniji. 24 godine kasnije, napokon je obnovljena.
Ovo je veliki dan za ovaj kraj. U zemlji u kojoj srpski narod proživljava mnoge nevolje, obnova crkve, koja je sabor okupljanja jednog naroda, simbol je obnove i napretka, rekao je osvještavajući hram episkop pakračko-slavonski, Jovan.
“Baš zato jeste simbol, i teškog stradanja u Drugom svjetskom ratu i u posljednjem ratu, ali je isto tako sada simbol obnove”, istakao je episkop pakračko-slavonski Jovan.
Crkva Svete Trojice u Mikleušu, datira iz 18. vijeka. Iako je posjedovala bogat ikonostas, ratni vihor odnio je sav njen inventar. Medjutim, njeni ktitori odlučili su da joj vrate stari sjaj.
“Da je osveštamo i da je ostavimo ovom narodu u amanet, i da je ostavimo ovom kraju, jer ova crkva koja potiče iz 18. vijeka je zaslužila da ovdje bude”, rekao je Žarko Dragičević, ktitor.
Crkva svete Trojice, iako je preživjela drugi svjetski rat, minirana je 1992. godine. Tada je ostala i bez većine svojih vjernika, jer je stanovništvo ovog dijela Slavonije raseljeno na sve strane.
“Imam tu familije u okolini, brat i sestra, dođem češće kod njih, a ovdje ćemo se vjerovatno okupljati jednom godišnje”, kaže Gojko Jarić.
“Volio sam Mikleuš, i sad ga volim više nego ovi što žive tu”, ističe Branko Dubajić.
Okupljanje oko obnovljene crkve, Slavonce je na kratko vratio u neka srećnija vremena. Tako je bilo i danas, a već sutra Mikleuš će ostati tek sa pokojim stanovnikom.
Mikleuš je sad pust kraj. Od 37 srpskih kuća koliko ih je bilo prije početka rata, ostalo ih je samo devet. Čak i fabrika koja se bavila proizvodnjom cipela i u jednom momentu brojala i do 600 stalno zaposlenih radnika, sada zjapi prazna.
