U SMRT OTIŠLI DRŽEĆI SE ZA RUKE: Usamljeni grob čuva najtužniju srpsku ljubavnu priču
Na kragujevačkom groblju Bozman na izdvojenoj parceli u kojoj su grobovi mahom bez nadgrobnih spomenika, samo sa krstom, često i bez imena – jer su rezervisani za beskućnike i N. N. lica – krije se grob koji čuva jednu od najljepših, ali i najtužnijih ljubavnih priča.
Smrt Dragoslava (89) i Verice (87) Jeremić potresla je Srbiju 2012. godine, ali i podsjetila da prava ljubav i dalje postoji. Njih dvoje su dugih šest decenija proveli u braku, a umrli su u istom danu. Verici je pozlilo, pala je i umrla. Njen dragi je legao pored nje i ispratio je u smrt – a policija i komšije su ih našli tek nekoliko dana kasnije, kako leže na podu stana, držeći se za ruke.
Bila je to, pričaju Kragujevčani, ljubav koju ni smrt nija mogla da rastavi. Tih i povučen par koji nije imao djece, ali su do samog kraja šetali zajedno držeći se za ruke. Ona je bila penzionisana učiteljica, on penzionisani opštinski službenik, sa pristojnim penzijama i ugledom među komšijama
Verica je nekoliko dana prije smrti doživjela infarkt, a Dragoslav je nastavio da brine o njoj do samog kraja.
– Otvorili smo vrata na silu. Prvo sam primjetio da je ključ u bravi iznutra. Ležali su na podu, priljubljeni jedno uz drugo, ona potrbuške, on pored nje. Žao nam ih je, bili su vrlo fini ljudi, kulturni… Prava gospoda. Voljeli su se, međusobno se pazili i čuvali. Nisu htjeli da im iko pomaže. Živjeli su svoj život i tako ga, zajedno, i završili… – pričao je komšija Živan Obradović.
Tragom srpskog Romea i Julije uputili smo se u Kragujevac, gdje je bračni par sahranjen. Komšije su se šokirale kad su saznale da Jeremići neće počivati na Varoškom groblju, gde su, prema priči komšija, plaćali održavanje dva grobna mjesta, već na groblju Bozman – koje je poznato po tome što se tu sahranjuju beskućnici.
Na izdvojenoj parceli, na kojoj su mahom zapuštene humke koje niko ne posjećuje, koje nemaju ni nadgrobnu ploču već samo krst sa imenom, a ponekad i bez njega, usamljeno stoji nadgrobna ploča Dragoslava i Verice. U vazi pored stoji buket plastičnog cvijeća, tek kao naznaka da na njih nisu baš svi zaboravili.
– Ove grobove retko ko obilazi, tu su korisnici socijalne pomoći sahnjeni. Dešava se da rodbina kasnije dođe i podigne spomenik, pa tu ima nekoliko nadgrobnih ploča – kratko je prokomentarisao radnik na groblju.
( KutakNet )
