Muž izbo ženu. Supruga cepanicom usmrtila muža. Ubio ženu i dete, pa razneo sebe.
Ovo su samo neki od naslova koji pune novinske stupce u Srpskoj. Svake godine, na području RS, u porodičnom nasilju strada u proseku deset osoba.
Prema podacima MUP Republike Srpske za prvih 11 meseci ove godine zabeleženo je 11 ubistava u porodici i to je više nego za celu prošlu godinu, kada ih je bilo devet. Ova godina se, nažalost, prema crnoj statistici približila rekordnoj 2012. godini kada je u Srpskoj zabeleženo 13 ubistava u porodicama!
Ove godine najčešće su stradale supruge – u pet slučajeva. A, osim toga bilo je svega, ubistava dece pri porođaju, jedna ćerka je presudila majci, oca je ubio sin, a jednog dečaka ubili su ujak i ujna… I tu se niz ne završava.
Jedan od najstravičnijih slučajeva u poslednjih nekoliko godina u Srpskoj, dogodio se 30. oktobra u mestu Dragočaj kod Banjaluke. Tog kobnog dana Rade Golemović ubio je, u porodičnoj kući, nožem sina Božidara (18) i suprugu Branku i nakon toga se razneo bombom. Motiv je bio Radetov strah od odlaska u penziju i, kako je naveo u oproštajnom pismu, osećaja da neće moći da školuje sina!
Mirna Miljanović, načelnik Odeljenja za odnose sa javnošću MUP RS, kaže, za “Novosti”, da je u istom periodu 2015. godine registrovano sedam ubistava u porodici.
– U dva slučaja supruga i u po jednom slučaju bivša supruga, maloletna ćerka, vanbračna supruga, jedno dete – čedomorstvo, kao i jedno krivično delo “nasilje u porodici ili porodičnoj zajednici” sa smrtnom posledicom – navodi Miljanović za “Novosti”.
Razloga za porodično nasilje u Srpskoj je mnogo, kažu sagovornici “Novosti”. Od loše ekonomske situacije do iskrivljene slike porodice i lošeg socijalnog duha celog društva.
Problem nasilja unutar porodice postao je vidljiv poslednjih godina, pre svega zahvaljujući medijima, tvrdi jedan od najuglednijih sociologa u regionu, Ivan Šijaković.
– Osim toga, u međuvremenu su u društvu prestali da se vrednuju postulati poput bračne zajednice, bračnog partnera, uloge patrijarhalnog muškarca – kaže Šijaković.
On izdvaja nekoliko razloga zbog kojih je nasilje u porodici postalo deo svakodnevnice.
– Bračni saputnik sve više ima ulogu poslovnog, a ne emotivnog partnera i postaje zamenjiv, mušakarac iz patrijarhalnog vremena izgubio je ulogu “glave kuće”, oslonca familije, pa on danas, kada je žena u većini poslova i obaveza dobila izjednačujuću ulogu sa njim, počinje da se gubi i u tom svom nedostatku autoriteta poseže za silom. Porodica više nije osnovna emotivna, partnerska jedinica, već obična socijalna grupa unutar koje više nema tolerancije – objašnjava Šijaković.
Psiholog iz Banjaluke Sonja Stančić ističe da je nasilje postalo deo opšte kulture, odnosno nekulture.
– Ja ne bih rekla da imamo danas drugačiji trend kada je u pitanju nasilje u odnosu na neka starija vremena, već da je ono, zahvaljujući medijima postalo vidljivo. Takođe, svedoci smo jednog ružnog vremena u kojem je nasilnik uvažen, on ima strahopoštovanje u društvu – pojašnjava Stančić.
POGUBNO UVAŽAVANjE
Sonja Stančić (na slici) upozorava i na polaznu tačku kod vaspitanja dece koja od malih nogu dele stvari na muške i ženske, pa često čujemo, na primer, na nekom porodičnom okupljanju, kako nagovaraju dedu da opsuje babu i kako je to simpatično.
– Javna ličnost, ukoliko se ponaša nasilno, više je uvažena od one koja se ponaša po bontonu i slično. Dakle, nemamo još uvek razvijenu kulturu dijaloga, nemamo osnaženu ženu, nemamo dovoljno iskažnjavanog počinioca – kaže za “Novosti” Stančićeva.
Pišu: N. RADIĆ, SRĐAN MIĐLJENOVIĆ, NOVOSTI
