U tržišnoj ekonomiji svake zemlje, osnovno pitanje je koliko su iskorišćeni njeni prirodni resursi i potencijali? Takvo pitanje nameće se i kroz neiskorišćeni domaći turistički potencijal, putem koga se mogu afirmisati stari i tradicionalni zanati.
Јedan od neiskorišćenih potencijala je i zanat ručnih radova, koji se generacijama čuva i prenosi u svakoj kući.
U domaćinstvu Јadranke Trifković, našli smo pletiljsko – tkalačku radionicu u kojoj se okupljaju vrijedne Brčanke. One vještim rukama proizvode sve tradicionalne odjevne predmete. I kako navode pomalo su i ljubomorne na znanje starijih generacija, koje su sve proizvodile od radne do paradne odjeće.
“I to je rađeno sa raznim gajtanima, dodavao se vez. Iako su žene bile nepismene i neuke, znale su mnogo više nego što današnje žene znaju”, kaže Јadranka.
Јoka Stević iz Brčkog kaže da je ručni rad zlatan zanat.
“Može da se uradi svašta i od vune i od pamuka, pa da se plasira čak i u inostranstvo, ali i na našim tržištima. Ne mora sve da se svodi na kupljenu diplomu”, istakla je Joka.
Kompletne narodne nošnje, džemperi, čarape, priglavci i drugi ručno izrađeni odjevni predmeti iz vještih ruku, izlaze kao na traci. Bosiljka Stojanović, gazi devetu deceniju, ali i dalje radi istim tempom.
“Ne bih mogla izbrojat ni za godinu koliko ispletem, a kamoli kolko sam ukupno”, kaže Stojanović.
Kosa Andrić kaže da prodaje ono što rukama napravi.
“Nosim priglavke, nosim čarape, nosim pape, nosim džempere”, navela je Andrić.
Tu je i malađa garda. Od starih i prekaljenih tkalja, vezilja i pletilja, uče se sve tajne zanata.
“Od teta Јadranke sam učila vez i sad učim tkanje još kod nje”, dodala je Sanja Maksimović.
Ručno izrađeni odjevni predmeti u eri brzog života i tehnološke globalne standardizacije, skoro da su potisnuti iz ponude. A možda je to baš neiskorišćena zanatsko privredna šansa, za koju je upražnjeno mjesto na regionalnom globalnom tržištu.
RTRS
