Ljubitelji istorije znaju da je Adolf Hitler želio da se bavi slikarstvom, ali da nije primljen u bečku Akademiju lijepih umjetnosti.
Da li bi njegove opasne ambicije ikad došle do izražaja, da je kojim slučajem bio ostvaren umjetnik? Istorija nas uvijek iznova podsjeća da put ka paklu ima neke iznenađujuće sporedne ulice i da bi prošlost i sadašnjost mogle da budu sasvim drugačije, da su pojedine vođe krenule drugim putevima.
Ovo je pet omraženih ličnosti u historiji koji su mogli da imaju sasvim drugačije živote:
Pol Pot, pariski student
Tri decenije prije nego što će doći na vlast i nametnuti agrarni socijalizam u Kambodži, Pol Pot bio je student u Parizu. On je 1949. sa 24 godine dobio stipendiju za studije radio elektronike.
Međutim, morao je da ode iz Pariza nakon što je tri puta zaredom obnovio godinu. U Kambodžu se vratio 1953, iste godine kada je bivša francuska kolonija postala nezavisna.
Jim Jones, borac za ljudska prava
Jim Jones, harizmatični američki vjerski lider i osnivač Hrama naroda, najpoznatiji je po izazivanju grupnih ubistava/samoubistava u Džonstaunu 1978. Odgovoran je za trovanje više od 300 djece. Međutim, prije nego što je došao na čelo tog kulta, Jones je bio veliki borac za prava ljudi i direktor Komisije za ljudska prava u Indianapolisu. On se 1961. izborio da lokalna bolnica više ne razdvaja pacijente po boji kože i to nakon što je zbog čira želuca i sam ležao u jednom njihovom odjeljenju.
Idi Amin Dada, šampion teške kategorije
Samo deset godina prije nego što će izvesti puč 1971. i preuzeti vlast u Ugandi, Idi Amin Dada bio je bokserski šampion nacije i to duže od osam godina.
Bivši oficir Britanske kolonijalne armije, bio je i sposoban ragbi igrač. Amina, koji je kasnije postao odgovoran za smrt između pola miliona i milion svojih sunarodnika, opisan je od stane generala kao “odličan ragbi igrač, ali pravi malj u glavi kom je potrebno sve objašnjavati riječ po riječ”.
Ruholah Homeini, filozof i pjesnik
Najveći dio svog života Ruholah Homeini bio je predavač islamskog misticizma i filozofije. Prije nego što će u Iran uvesti islamsku teokratiju, Homeini je pod uticajem Aristotelovih i učenja Sufista napisao 25 knjiga i drama, pa čak i neke originalne pjesme.
Jedna od njih objavljena u iranskim novinama samo četiri mjeseca nakon što je Homeini izdao fatvu protiv pisca Salmana Rušdija 1989. počinje stihovima: “Postao sam zatvorenik, o voljena, mladeža na tvojoj usni! Vidio sam tvoje bolne oči i razbolio se od ljubavi”.
Iako deluje da je Ruholah kroz pjesme izražavao prvenstveno ljubav prema Bogu, ovakve stihove ne biste očekivali od prosječnog islamskog teologa, naročito onog koji je ubio 20.000 političkih zatvorenika.
Timothy McVeigh
Četiri godine prije bombardovanja Oklahome 1995. u kom je poginulo 168 osoba, a povrijeđeno na stotine, terorista Timothy Mcveigh bio je član američke vojske koji je učestvovao u operaciji “Pješčana oluja”.
Drugog dana borbe odrubio je glavu jednom iračkom vojniku, a drugog ubio s više od dva kilometra udaljenosti, zbog čega je dobio odlikovanje “Bronzane zvjezde”.
Godine 1997, nakon što je Mcveigh osuđen na smrt zbog terorizma, tadašnji predsjednik SAD Bill Clinton potpisao je specijalni zakon koji spriječava Mcveigha da dobije vojne počasti na sahrani.
avaz.ba
