Đurđevdan, koji se slavi 6. maja, jedan je od najvećih svetkovina u Srbiji.
Postoji običaj da se tog dana žrtvuje jagnje koje se, uz niz magijskih rituala, namjenjuju Svetom Đorđu. Takođe, krvlju koja se tom prilikom prikupljala nekada su se iscrtavali krstići na čelu, obrazima, bradi i grudima ukućana, pa su se potom spirali “nenačetom” vodom sa izvora.
Vjerovalo se da ovaj ritual ima nevjerovatnu zaštitnu moć i da cijele godine štiti od vradžbina i uroka. Veoma je važan prvi petak pred Đurđevdan (Vlasi taj dan zovu Vinjera bujedzilor ili Biljni petak), kada se izvodi obred prikupljanja prvih proljećnih plodova i cvijeća, od kojeg djevojke pletu vijence, poznate kao bujeci. Prije zore, po rosi, odlaze u prirodu, umivaju se na izvoru, a potom beru biljke i korijenje koji se kasnije tokom godine koriste za liječenje i spravljanje magijskih napitaka i afrodizijaka.
Kukurek za blagostanje
Čudesnu moć, po vjerovanju, ima stručak kukureka ubran na Biljni petak, ali na mjesto odakle je iščupan obavezno treba staviti parče hljeba. Vijenac od tog kukureka nekada se stavljao ovcama oko vrata, ali se danas praktikuje presovanje u poslovnim knjigama, udžbenicima, pod tastaturom, odnosno ispod svakog predmeta koji pomaže u sticanju materijalnog bogatstva.
Tokom večeri, treba ponovo otići na mjesto gde je ubrana ova čudesna biljka, zapaliti vatru i čekati ponoć. Tada se, tvrde oni koji su tome prisustvovali, na nebu pojavi kratka blješteća svjetlost koja svakoga ko je vidi ubrzo učini bogatim. Slično vjerovanje i danas postoji po selima jugoistočne Srbije. Tamo se uveče na Biljni petak, na svetim mjestima, na raskrsnicama, uz pećine ili reku, okupljaju djevojke i mladići, a kasnije i ostali seljani. Tako počinje kolektivni ritual za zdravlje i plodnost koji se završava smijehom, igrom i pjesmom.
Ritualno umivanje skida uroke
Đurđevdan je idealan za izvođenje rituala kojima se skidaju čini, tjera crna magije i otklanjaju uroci nabačeni tokom prethodnih pet mjeseci. U tu svrhu najčešće se izvodi “ritualno umivanje”: oko posude u kojoj se farbalo prvo uskršnje jaje (crveno, naravno), obmotaju se stručci kukureka, omana i ljošćana, a potom se u nju naspe voda i ostavi da prenoći na kućnom pragu ili pored neke biljke, tako da se zorom u nju slije i rosa.
Tom vodom se na Đurđevdan umivaju svi ukućani da bi sa sebe skinuli čini, uz misao da dobro pobjeđuje zlo. Takođe, uoči slave, ispred kuće treba ostaviti dva-tri stručka omana, pa ih, kad se narose, unijeti u sobu i okačiti da se suše. Osušena biljka kasnije se koristi prilikom izvođenja raznih ljubavnih rituala, a vjeruje se i da čudesnu moć ima i bosiljak koji je u noći pred Đurđevdan pokupio rosu.
(magicnazona.rs)
