Bosna i Hercegovina obiluje zanimljivim, a za mnoge manje poznatim mjestima, koja je moguće posjetiti na proputovanju ili u sklopu kraćeg izleta.
Tako je, recimo, grupa čeških turista nedavno kampovala na planinskom prevoju Čemerno, gdje, prema tradiciji, svake godine borave u ovom gatačkom selu zbog čistog vazduha i prirodnih ljepota. Njih pedesetak su saglasni da se, iako su boravili i u planinarskim domovima i hotelima, ništa ne može porediti sa vazduhom na Čemernu i mentalitetom ovdašnjih ljudi.
“Nadam se da će neko prepoznati značaj ovog mjesta za ljetni i zimski turizam”, kaže Jan iz Praga. BiH ima još mnogo lokacija koje obiluju prirodnim ljepotama, čistim vazduhom, bistrim rijekama i idealnim uslovima za rekreaciju i odmor.
Moštanica
U miru šumovitog područja planine Kozare, na 12 km od Kozarske Dubice, nalazi se jedan od najljepših manastira u BiH – manastir Moštanica. Ovaj kulturno-istorijski spomenik je pod zaštitom države. Manastir je doživljavao tešku sudbinu jer je devet puta paljen i rušen, te isto toliko puta obnavljan. Iz Turističke organizacije opštine Kozarska Dubica kažu da manastir u toku godine posjećuju organizovane grupe, izletnici i drugi zainteresovani posjetioci, a stalnim uređenjem okoline ovaj prostor postaje veoma atraktivan za posjetioce. Tradicionalni narodni zbor se održava svake godine 19. avgusta (Preobraženje), kad je ovo izletište prepuno Dubičana, ali i posjetilaca iz drugih, prije svega susjednih opština.
Selo Lukomir
To je planinsko selo na južnim obroncima Bjelašnice, na 1.495 metara nadmorske visine, što ga čini najvišim naseljenim mjestom u BiH i jedinim na visini većoj od 1.300 metara. Ovo selo bez sumnje zaslužuje epitet koji je dobilo – posljednje pravo bosansko selo. Na osnovu stećaka koji se nalaze u selu i koji potiču iz 14. i 15. vijeka, vjeruje se da je selo bilo naseljeno i prije više stotina godina. Po pričama mještana, staro je 300 i više godina, a porijeklo imena se ne zna. Nagađa se da je to kombinacija riječi luka i mir, što ovo selo zaista i jeste. Lukomir, kao i njegovi mještani, danas živi sezonski. Zimi ga svi napuste, da bi se u proljeće vratili. Oni koji prepoznaju vrijednost ovoga sela trebali bi ga što prije posjetiti, ne samo zbog njegove ljepote i jedinstvenosti, već i… prije nego što nestane.
