U Odevcu, udaljenom petnaestak kilometara od centra Kosovske Kamenice, u toku je obnova Crkve Svete Petke, svetinje koja se nikada ne zaključava.
Crkva je sagrađena, prema predanjima, na kamenu temeljcu koji je prije 150 godina otkrio Nike Arsić, pradjed Branka Arsića, jednog od najstarijih mještana.
Branko se prisjeća priča da je Nike “neprestano sanjao da se u obližnjoj hrastovoj šumi koja se nadvija nad selom nalaze temelji Crkve”.
“Meštani mu nisu verovali pa je sam započeo otkopavanje na lokaciji koja se pojavila u njegovom snu. Posle nekoliko meseci, otkrio je zid dužine 16 i širine oko šest metara. Predskazanje se obistinilo”, kaže Branko za Srnu.
Nakon otkrivanja temelja, mještani su se ujedinili. Zajedno su otkrili kamen na kome su prisluživane svijeće i dio krstionice.
Odevčani su odlučili da započnu gradnju hrama i Crkva je “nikla”, ali je ubrzo u vrijeme turske okupacije ponovo porušena.
Ipak, u narodu je tada stvoreno uvjerenje da bez obnove Crkve Svete Petke nema opstanka Srbima niti ima nade da će Odevce ostati srpsko, što je kroz istoriju i bilo.
“Radom pod nadnicu i dobrovoljnim prilozima vernika, 1984. godine podignuta je crkvica, čiji su adaptacija i uređenje nastavljeni 2011. godine”, ističe Negovan Stanković.
Mještani i Srbi iz okolnih sela dali su koliko je ko mogao, a opština Ranilug 5.000 evra.
Arsić i Stanković kažu da im još nedostaju sredstva za unutrašnje uređenje Crkve, izradu fresaka i oltara.
Oni vjeruju da će brojni raseljeni iz Odevca i Kosovskog Pomoravlja dati svoj prilog, kao što je to učinila većina, jer se smatra da prilozi dati za obnovu Crkve Svete Petke donose sreću i napredak darodavcima.
Tako Arsić navodi da je jedan mještanin Odevca svojevremeno posjekao dotrajali hrast u dvorištu Crkve da bi poslije nekoliko dana doživio nesreću u porodici.
Na centralnoj ikoni prilozi vjernika i ikone – pokloni brojnih donatora, kao da iščekuju istinske vjernike, poput nasljednika Arsića, Stankovića, Naskovića i drugih starosjedilaca Odevca, da se vrate i pomognu obnovu crkve.
Vrata se zatvaraju tako što se privuku. U njih se ključ ne stavlja, jer Odevčani vjeruju da onaj ko obeščasti ili pokuša da oskrnavi njihovu svetinju neće iznijeti živu glavu iz sela.
