Vu Čung Či, profesor sa Čengdu univerziteta, pronašao je zapise kineske imperijalne vlade iz 1827. godine u kojima se Li Čing Juenu čestita 150. rođendan, a zatim i zapise iz 1877. godine u kojima mu se čestita 200. rođendan.
Navodi se da je Li Čing Juen započeo svoju travarsku karijeru u 10. godini, počevši da sakuplja biljke iz planinskih pojaseva i izučavajući njihovo dejstvo na dugovječnost. On je gotovo 40 godina živio na ishrani koja je uključivala lingži (hrastova sjajnica), godži bobice, divlji đinseng, he šu vu, gotu kolu i vino od pirinča.
On se u 71. godini, 1749. godine, pridružio kineskoj vojsci kao učitelj borilačkih vještina. Priča se da su ga ljudi jako voljeli, da se ženio 23 puta i da je imao preko 200 djece.
Prema opšteprihvaćenim pričama u provinciji njegovog porijekla, Li je u svojoj desetoj godini već naveliko putovao u Kansu, Šansi, Tibet, Anam, Sijam i Mandžuriju kako bi sakupljao biljke. On je to radio svojih prvih 100 godina, a zatim je počeo da prodaje biljke koje su drugi skupljali. Prodavao je lingži, godži bobice, divlji đinseng, he šu vu, gotu kolu i brojne druge kineske ljekovite biljke.
Međutim, Li nije bio jedini koji se bavio ovim poslom. Priča se da je on jednom prilikom sreo čoveka starog 500 godina koji ga je naučio kigong vežbe i preporučio mu šta da jede kako bi živio što duže.
Li je na samrti rekao: „Uradio sam sve što je trebalo na ovom svijetu“. Da li su te reči još jedna tajna dugovječnosti?
Pitali su ga koja je bila njegova tajna, a on je odgovorio: „Budite tihog srca, sjedite kao kornjača, hodajte kao golub i spavajte kao pas“.
Li je održavao miran um i praktikovao vježbe disanja, ali njegova ishrana je igrala ključnu ulogu.
S obzirom na to da je prosjek životnog veka na Zapadu trenutno između 70 i 85 godina, pomisao da neko živi više od 100 godina je prilično nevjerovatna, dok pomisao da neko može da živi preko 200 godina predstavlja naučnu fantastiku. Zašto ljudi ne vjeruju da može da se živi ovoliko dugo?
Mora se uzeti u obzir da ne žive svi ljudi na ovoj planeti pod stresom, da ne udišu svi zagađeni gradski vazduh, da redovno vježbaju, da ne jedu prerađenu hranu ili hranu prskanu pesticidima itd.
Neki ljudi uopšte ne jedu masnu hranu, slatke dezerte i genetski modifikovanu hranu. Oni ne unose antibiotike, ne piju alkohol i ne koriste duvan. Pored toga, oni unose supernamirnice koje jačaju imuni sistem organizma.
Važno je i provoditi puno vremena u prirodi, vježbajući, meditirajući i unapređujući mentalno, fizičko i emocionalno zdravlje. Treba dovoljno spavati i provoditi dovoljno vremena pod suncem.
Kada bismo svi radili stvari koje treba da radimo, kao što je to rekao Li, sigurno je da životni vijek od 100 godina više ne bi bio mit. Ko zna koliko bismo dugo živeli kad bi tretirali naše tijelo kako treba.
Webtribune.rs
